Task Force lid Lilian Grootswagers voor RTL nieuws
De leden van de Task Force
stellen zich voor
Bert Bloo penningmeester Task Force
Mijn naam is Bert Bloo (1946); ik ben opgeleid als registeraccountant en heb naast de uitoefening van mijn beroep altijd projectmatige activiteiten georganiseerd. Enige jaren ook voor musea in Gelderland en Overijssel.
Motivatie:
“Van ouds her was ik geïntrigeerd door de functie van kerkgebouwen (nl. zaal en podium voor rituelen). Daaruit ontstond mijn belangstelling voor de herbestemming van het religieus monumentale erfgoed voor cultuur. Hiermee verwacht ik de achteruitgang in de mogelijkheden van behoud en beheer en de openstelling voor een breed publiek door de bezitters af te remmen dan wel tot staan te brengen en een nieuwe impuls te geven. Ik richtte in 2005 na een onderzoek met de titel Kunst in de kerk? de Stichting Cultuur Criterium, Nijmegen op met het doel Culturele Manifestaties in kerkgebouwen in Gelderland te organiseren.”
Lilian Grootswagers
Mijn naam is Lilian Grootswagers (1963). Opgeleid als directie-secretaresse. Naast mijn beroep bekleed ik verschillende functies in maatschappelijk georiënteerde besturen en stuurgroepen.
Sinds 2005 ben ik direct betrokken geraakt bij het behoud van religieus Erfgoed door mijn voorzittersschap van Stichting STERK te Kaatsheuvel. De vele facetten van procesvorming rondom de St. Jozefkerk te Kaatsheuvel hebben mij duidelijk gemaakt dat er een reëel gevaar bestaat dat veel erfgoed door complexiteit m.b.t. besluitvormingsprocessen en ondergeschikte aandacht in ras tempo verloren dreigt te gaan.
Motivatie:
"Het behoud van religieus erfgoed behoeft meer aandacht. De huidige werkwijze draagt niet bij aan behoud maar neemt bij voorbaat de wind uit de zeilen. Het leid tot een kaalslag waarvan de omvang en het effect veel groter is dan door velen nu wordt overzien. Een extra fokzeil voeren zou niet misstaan.Er dient een denkomslag gecreëerd te worden. Het geven van aandacht en het verbreden van de kennis over dit onderwerp (ontwikkelen van visie en beleid maatschappij breed) moet nu echt op de agenda komen te staan! Transparantie met betrekking tot besluitvormingsprocessen en zorgvuldige en gedeelde verantwoordelijkheid voor te lopen procedures schept kansen. We moeten deze uitdaging gezamenlijk aan kunnen gaan.”
Ranko Hamelinck
Mijn naam is Ranko Hamelinck (1977); ik ben als bouwkundige beroepsmatig betrokken bij restauratie- renovatie en herbestemmingprojecten. Sinds tien jaar betrokken bij het behoud van met sloop bedreigde kerkgebouwen in mijn woonomgeving.
Motivatie:
“Kerkgebouwen zijn identiteitsdragers van dorpen, steden en wijken, letterlijk en figuurlijke oriëntatiepunten in het landschap. Topprestaties van gemeenschapszin, techniek, kunst en passie van generaties mensen. Door de eeuwen heen gegroeid, verbouwd, verfraaid en vaak voor vele functies gebruikt en hergebruikt.
Ze zijn gebouwd voor de eeuwigheid, hebben meer kwaliteiten dan beperkingen, waardoor we ze ook in deze tijd een meerwaarde voor de samenleving kunnen laten zijn.”
Roger Hamelinck
Ik ben Roger Hamelinck (1979), werktuigbouwkundig ingenieur en promovendus aan de Technische Universiteit Eindhoven. Al 10 jaar zet ik mij in voor het behoud van een aantal (kerk)gebouwen in mijn woonplaats.
Motivatie:
“In de discussie over de toekomst van een (kerk)gebouw voeren emoties vaak de boventoon. Schijnkaders en dooddoeners overheersen veelal waardoor kansen niet worden gezien en mogelijkheden tot behoud al bij voorbaat worden uitgesloten. Veelal is dit gevoed door een gebrek aan kennis en onwil. Praktijkervaring leert dat indien een open en constructieve houding wordt aangenomen oplossingen binnen handbereik liggen.”
Egbert Hoogenberk
Ik ben Egbert Hoogenberk (1950), architect en directeur van het bureau Harmonische Architectuur. Studeerde af aan de Technische Hogeschool Delft op de vitale functie van de straat als stedenbouwkundig ordeningsprincipe voor een goede stadsarchitectuur. Promoveerde in 1980 in Delft op de dissertatie Het Idee van de Hollandse stad.
Motivatie:
“Doorslaggevend voor de lastige keuze tussen muziek of architectuur was een tweejarige studie in Harvard en Berkeley, waar ik kennismaakte met innovatieve vormen van hergebruik. In de oude havezate Voorstonden, die ik in 1977 verwierf, kon ik mijn interesse voor hergebruik en behoedzame restauratie, ooit wel de “methode Hoogenberk” genoemd, verder ontwikkelen. Inmiddels heb ik een groot aantal herbestemmingen (al dan niet in combinatie met nieuwbouw) en restauraties voltooid, ook van kerkgebouwen.”
Frank Petter voorzitter Task Force
Mijn naam is Frank Petter (1956); ik ben in het dagelijks leven Burgemeester van Woudrichem.
Motivatie:
“Naar mijn mening heeft een te rigide interpretatie van de scheiding tussen kerk en staat er toe geleid dat het religieus erfgoed op de tocht is komen te staan. In een tijd van identiteitsverlies en vervluchtiging van waarden is het van het grootste belang dat er aandacht komt voor kerken en kloosters als bakens in de publieke ruimte. Een landelijk deltaplan is nodig om het religieus erfgoed te beschermen tegen het geweld van de sloophamers.”
Ruud Schürmann
Ik ben Ruud Schürmann (1941), sinds begin 2006 met pensioen. Maar voor deze nieuwe levensfase heb ik ruim 27 jaar met veel plezier gewerkt als senior consulent stedenbouw bij wat toen nog heette de Rijksdienst voor de Monumentenzorg (RDMZ thans RACM)
Motivatie:
“Kerkgebouwen in de leefomgeving vormen voor veel mensen onbewust een ankerplaats in hun visuele geheugen, een ijkpunt in het ritme van de dagelijkse beslommeringen, ook al zijn ze misschien niet verbonden met de kerk zelve. Ook dat is een vorm van beleving van waarden, waar je als kerkbeheerder/eigenaar zorgvuldig mee zou moeten omgaan en dus niet zondermeer mag wegvagen.”
Rob Wolters secretaris Task Force
Mijn naam is Rob Wolters, geboren in 1958 in Hoorn. Ik ben werkzaam als directeur van een Europese natuur-organisatie, en bekleed daarnaast verschillende functies in besturen van lokale burgerorganisaties en duurzaamheidsorganisaties, waaronder de Kleine Aarde.
Motivatie:
“Kerkgebouwen zijn voor mij heilige plekken, waarvan kracht en rust uitstraalt. Ze geven karakter en identiteit aan steden en dorpen, en bieden visuele houvast. Het zijn plekken van rust en bezinning. Daar heeft onze hectische maatschappij naar mijn mening steeds meer behoefte aan. Mijn boosheid over het respectloos omgaan met kerken, kloosters en kapellen in Nederland, en de kansen die ik zie om kerkgebouwen weer mensen te laten samen brengen, zijn mijn belangrijkste beweegredenen om me voor het werk van de Task Force in te zetten.”